|
|
|
|
|
Doelgerichte behandeling tegen optrekkend vocht Optrekkend vocht - algemeen |
|
|
Wie kent niet het muffe, onbehaaglijke en ongezonde
binnenklimaat dat wordt veroorzaakt door vochtige muren in oude, niet
geïsoleerde gebouwen? Afbrokkelend pleisterwerk, zoutuitbloeiïngen,
afbladderende verflagen en schimmelvorming zijn veelal de gevolgen van een
jarenlang proces van vochtinfiltratie. De getroffen gebouwen zijn vaak zo goed
als onbewoonbaar of onbruikbaar. Het is een vaststaand feit dat de meeste oude gebouwen aangetast zijn door vocht, in één of andere vorm. Het potentiële volume aan werk is op dit vlak dus bijzonder uitgebreid. Het behandelen van vochtproblemen is een absolute prioriteit, gezien zij de oorzaak zijn van de bouwfysische aftakeling van het gebouw, van een verminderd comfort en veelal van gezondheidsproblemen van diverse aard. Uit statistieken van het WTCB (Wetenschappelijk en Technisch Centrum voor het Bouwbedrijf) blijkt dat minstens 31 % van de probleemgevallen bij gebouwen te maken hebben met vocht. Wanneer men enkel de oude gebouwen beschouwt, verhoogt dit percentage tot om en bij de 70 %. Bij de oorzaken van vochtproblemen in oude gebouwen vormt optrekkend vocht onmiskenbaar de hoofdmoot, temeer omdat de gebouwen destijds zonder horizontaal vochtscherm werden opgetrokken. Bouwmaterialen die in contact staan met vochtige grond of water, nemen vocht op door capillariteit. De opgenomen hoeveelheid vocht hangt samen met de porositeit van het materiaal, de poriënverdeling, de drogingsmogelijkheden aan de oppervlakken en het zoutgehalte. Het verschijnsel manifesteert zich bij traditioneel metselwerk dat in rechtstreeks contact staat met de grond, maar ook bij breuksteenmetselwerk of muren uit weinig poreus materiaal, zoals graniet. In het laatste geval migreert het vocht hoofdzakelijk via de voegen. Bouwmaterialen die in contact staan met vochtige grond of water, nemen vocht op door capillariteit. De opgenomen hoeveelheid vocht hangt samen met de porositeit van het materiaal, de poriënverdeling, de mogelijkheid tot drogen en het zoutgehalte. Het verschijnsel manifesteert zich meestal bij traditioneel metselwerk dat in rechtstreeks contact staat met de grond, maar ook bij breuksteenmetselwerk of muren uit weinig poreus materiaal, zoals graniet. In het laatste geval migreert het vocht hoofdzakelijk via de voegen. Meestal kan vocht in muren stijgen tot een hoogte van 150 cm, soms ook hoger wanneer de verdamping wordt geremd door een één- of tweezijdige afdichting van de muren. De aanwezigheid van bitumen, lambriseringen, compacte cementpleisters of waterdichte folies in lood of aluminium verraad dikwijls de aanwezigheid van optrekkend vocht.. De gevolgen manifesteren zich onder volgende vormen:
Zouten Het behandelen van muren tegen optrekkend vocht gebeurt best bij de aanvang van de renovatiewerken, gezien men rekening moet houden met een vrij lange droogtijd, afhankelijk van de muurdikte, het bouwmateriaal en de externe omstandigheden. Wanneer een behandeling tegen optrekkend vocht niet tijdig gebeurt, kan dit op belangrijke wijze afbreuk doen aan de duurzaamheid van andere renovatiewerken, zoals bv de afwerking, en dit hoofdzakelijk ten gevolge van de migratie van zouten naar de muuroppervlakte. Deze zouten zijn de belangrijkste oorzaak van schade, zowel vóór als ná de behandeling tegen optrekkend vocht. Hoge zoutconcentraties, voornamelijk nitraten en chloriden, verhinderen het optimaal uitdrogen van de muren omwille van hun hygroscopische eigenschappen. Aangetast pleisterwerk en aangetaste voegen dienen dus zeker verwijderd te worden, gezien er geen doeltreffende en economische technieken bestaan om deze zouten uit het metselwerk te verwijderen. Een grondige diagnose van de toestand van het oude gebouw blijft evenwel een noodzaak, teneinde alle oorzaken van vochtschade te kunnen identificeren en lokaliseren. Deze diagnose houdt in: vochtmetingen, het nemen van monsters en analyse, en het interpreteren van de resultaten door een deskundige terzake.
Er bestaan verschillende technieken om muren tegen optrekkend vocht te behandelen. Alle hebben ze hun voor- en nadelen, sommige zijn ronduit af te raden.
Tot
op heden is de meest toegepaste behandelingsmethode tegen optrekkend vocht het
onder druk injecteren van waterafstotende chemische producten in de muur.
Ofschoon
deze methode efficiënt blijkt,
is het algemeen bekend dat ze ook tal van nadelen heeft. Zo moeten, samen
met het actief middel, grote hoeveelheden dragende vloeistof (bv. water of
solventen zoals white spirit) in de muur gepompt worden, wat op zijn beurt de
droogtijd van de muur aanzienlijk verlengt. Bij volledig verzadigde muren is het
vaak zo goed als onmogelijk om bijkomende vloeistof in de muur te injecteren! Dit procédé is bovendien traag en
tevens sterk afhankelijk van de vakkundigheid van de installateur. Een correcte behandeling tegen optrekkend vocht bestaat uit twee delen:
|
|
disclaimer
|
Copyright
© 2009 SB solutions BVBA
page last updated
26/02/2010 |
|
